قرائت * ( « قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ » ) * بگويد اللَّه أحد . و از جناب مفخر أهل سعادت و تقا جناب حضرت امام رضا عليه السّلام و الثناء مأثور است كه مىفرمودند هو اللَّه أحد . و اين أوفق به ظاهر لفظ است . و بعد از فراغ از قرائت سورهء توحيد بگويد كذلك اللَّه ربي سه مرتبه يا دو مرتبه و ادنى مرتبهء استحباب اجتزاء به يك مرتبه است ، ظاهر اين فرقى در اين باب نيست ما بين اين كه سوره را تلاوت نمايد در ركعت اولى از فرائض يا ركعت ثانيه ، و بعد از فراغ از قرائت قل أعوذ برب الفلق بگويد أعوذ برب الفلق ، چنانچه بعد از فراغ از قرائت قل أعوذ برب الناس بگويد أعوذ برب الناس ، و بعد از قرائت آيه * ( « يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ » ) * أو * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » ) * بگويد لبيك ربنا و لبيك اللهم لبيك . مجملا مستفاد از اخبار وارده از ائمه طاهرين عليهم السّلام آن است كه مناسب است در حق قارى كه بعد از قرائت آيه تلفظ نمايد به آنچه كه مناسب آن آيه است ، خواه از قبيل آنچه مذكور شد بوده باشد يا غير آن ، مثل اين كه بعد از قرائت * ( « لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ » ) * بگويد اللهم ارزقني و وفقني لليلة القدر و اجعلها لي خيرا من ألف شهر ، و بعد از قرائت * ( « سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى » ) * بگويد اسبح ربي الاعلى ، أو سبحان ربي الاعلى ، و نحو آن از آيات ديگر . بدان كه مناسب در اين مقام آن است كه تنبيه شود بر دو مطلب : مطلب اول : آن است كه آيا آنچه مذكور شد از آداب صلوات است ، يعنى از امور مستحبهء در نماز است ، يا از آداب قرائت است در حق قارى مستحب است كه چنين نمايد ، خواه در اثناى نماز بوده باشد يا در خارج نماز ، ثمره در نيت ظاهر مىشود ، بنابر اول نيت مىتواند نمود كه اين از امور موظفهء در نماز است به خلاف بنابر ثانى ظاهر اين است كه از آداب قرائت و وظيفهء قارى است